Rozmaitości teologiczne

Trzeba pamiętać, że na rozwój grupy wpływa wiele rozmaitych czynników, pośród których istotną rolę odgrywa stopień uwzględnienia tkwiącej w każdym człowieku potrzeby uznania, przynależności i bezpieczeństwa. s.192

Takie wezwanie do tworzenia wspólnoty może się rozlegać przy okazji różnych akcji w parafii, rekolekcji, misji ludowych, w trakcie przygotowania do synodu diecezjalnego, w ramach kształcenia dorosłych, podczas festynu parafialnego itp. Doskonałą okazją do tworzenia grup jest też katecheza parafialna, np. przygotowanie dzieci do Pierwszej Komunii św., młodzieży do bierzmowania czy dorosłych do chrztu. Istniejące w ramach tego przygotowania grupy mogą po przyjęciu sakramentów egzystować dalej lub przekształcać się w nowe. s.196

Punktem wyjścia wszystkich tych wspólnototwórczych działań musi być zawsze konkretny człowiek. Jedynie solidaryzowanie się z pojedynczym człowiekiem, poszanowanie jego osobistych wartości, doświadczeń i kryteriów, które muszą zostać odkryte, wzajemne otwarcie się na siebie, poświęcanie sobie czasu umożliwiają autentyczne spotkanie osób. s.197

Żeby powstała grupa, w której każdy ma swoje miejsce i w której panuje atmosfera wzajemnej akceptacji, należy zwrócić uwagę na to, by liczba jej członków była względnie mała. Jeśli to możliwe, nie powinna przekraczać 12 osób i być mniejsza niż 5 osób. s.198

Omawianiu poszczególnych faz procesu grupowego towarzyszyła analogia do chrześcijańskiej inicjacji. Podobnie jak ona rozwój życia grupy jest procesem wzrastania, w którym człowiek w swojej egzystencjalnej rzeczywistości dąży do dojrzałości, do pełni życia. W grupie chrześcijańskiej tą pełnią jest Jezus Chrystus, który wzywa ludzi do tworzenia żywych wspólnot, do otwarcia się na Jego Ducha, do uczestnictwa w Jego życiu i do świadczenia o tym w apostolskim zaangażowaniu. W ten sposób ta wspólnota staje się sakramentem jedności, w której ochrzczeni ciągle na nowo odżywać i rozniecać się udzielonej im łasce Bożej. Ujawniająca się tu zbieżność między psychologicznymi i socjologicznymi prawami procesu dojrzewania grupy i praktyką Kościoła pierwotnego potwierdza słuszność drogi, którą dzisiejszy Kościół powinien pójść i próbuje chodzić. s.210

A. Kalbarczyk: Fazy życia grup parafialnych. „Teologia Praktyczna” T. 3: 2002 s. 192-210.