Wprawdzie mówi się [w Dz] kilkakrotnie o obrzędzie [chrztu], ale on sam nie został opisany. Zaznacza się tylko jego związek z wiarą w Chrystusa, pragnieniem odpuszczenia grzechów i wyraźną prośbą kandydata. Ogólnie biorąc procedura ta wydaje się szybka: w odróżnieniu od tego, co ustali się później wraz z instytucja katechumenatu, przygotowanie chrześcijańskie i uczestnictwo w zebraniu wspólnoty wierzącej następuje po chrzcie. s.89
[…] wydaje się, że katecheza przed chrztem często ograniczała się do głoszenia Jezusa zmartwychwstałego i wzbudzania wiary w Jego imię. s.89
Jeśli chrztu udzielano pośpiesznie, na drodze lub w domu, to niewątpliwie nie była to uświęcona zwyczajem reguła. […] Chrztu udzielano pośród wspólnoty, która wspierała nowego chrześcijanina i przyjmowała go jak brata […]. s.90
Dzieje Apostolskie kilkakrotnie wspominają, że rodzina tego, który wierzy w Jezusa i prosi o udzielenie mu chrztu, otrzymuje ten sakrament razem z nim. s.91
Te wzmianki zdają się wskazywać, że dzieci nawróconych także otrzymywały chrzest i nie bez racji umieszcza się instytucję chrztu dzieci rodziców chrześcijańskich w okresie apostolskim […]. s.91
H. Holstein: U początków wspólnoty chrześcijańskiej. Warszawa 1981.