Rozmaitości teologiczne

Wspólnota braterska zawiązuje się w bezpośrednich, międzyludzkich kontaktach, a nie wtedy, gdy Kościół traktuje się jako anonimową wielkość i punkt usługowy na pewnych etapach ludzkiego życia. […] Etapem pierwszym zrealizowania wspólnotowego modelu parafii jest odważne przyjęcie przez księdza proboszcza nowego modelu parafii jako wspólnoty wspólnot. To zaś łączy się w sposób konieczny z potrzebą widzenia niedociągnięć i braków, zmierzającą do rewizji dotychczasowych form duszpasterzowania i życia społeczności parafialnej. Gdy już taką "metanoję" przejdzie sam proboszcz, następuje drugi etap, a jest nim stworzenie pierwszej żywej komórki w swojej parafii, czyli "małej grupy". Ta grupa powinna być rzeczywiście mała, czyli w granicach 20-40 osób. […] Proces wzrostu i rozmnażania jest początkowo powolny, ale zawsze pewny. Komórka żywa musi się dzielić i rozmnażać, bo w przeciwnym wypadku przestaje żyć i zamienia się w towarzystwo wzajemnej adoracji, które nie ma już nic do dania wspólnocie. […] Następnym etapem jest ewangelizacja, która zmierza do tego, aby wszystkich parafian, zarówno praktykujących, jak i niepraktykujących zgromadzić w jedno. W tym celu do parafian niewierzących trzeba iść z Dobrą Nowiną, a parafian oziębłych należy rozbudzić do żywej wiary. Służą temu adwentowe lub wielkopostne rekolekcje ewangelizacyjne. […] zgłasza się grupa ludzi, […], którzy chcą się spotykać co tydzień i realizować program kontynuujący ewangelizację (katechumeni - deuterokatechumeni - neokatechumeni). Teraz następuje kilkuletni okres pracy w głąb, ale równocześnie ci ludzie już ewangelizują innych. Z tych ludzi, którzy przeżyli swoje przebudzenie przez ewangelizację, powstaje diakonia (piąty etap), czyli zespół współpracowników w dziele apostolskim, którzy przejmują w parafii różne zadania i współodpowiedzialność za zbawienie innych. W ten sposób dochodzi w parafii do przemiany: parafia przestaje być masą nie znających się nie poczuwających się do odpowiedzialności za siebie wiernych, a staje się wspólnotą żywego Kościoła. s.54-55

W. Głowa: Duszpasterstwo małych grup parafialnych. „Collectanea Theologica” A. 56: 1986 fasc. 1 s. 53-60.