Okazuje się, że zdecydowana większość dzieci wychowała się w domu rodzinnym, w którym w mieszkaniu był krzyż lub ikona (95,8%), a tylko 5,4% nie pamięta tego. Większość z nich (87%) także uczęszczała na naukę religii w okresie szkoły podstawowej, a 2,6% od czasu do czasu. Wyniesione wzorce z domu rodzinnego są w dalszym ciągu kultywowane prawie z identyczną intensywnością: 94% osób posiada obecnie w mieszkaniu krzyż, ikonę, obrazek święty. Zauważa się obecnie minimalne odchodzenie od tej praktyki przez młodzież (18 - 25 lat - 11,5%) i ludzi z wyższym wykształceniem (10,4%), szczególnie z miast powyżej 100 tys. mieszkańców (13,4%). s.401
Na podstawie powyższych wskaźników można przyjąć, że socjalizacja religijna w rodzinie ma duże znaczenie w kształtowaniu więzi z Kościołem, a rodzice pełnią niezastąpioną rolę w religijnej socjalizacji dziecka, przekazując im wartości i modele zachowań. s.403
E. Jamroch: Religijność indywidualna Polaków. W: Kościół i religijność Polaków 1945 - 1999. Red. W. Zdaniewicz, T. Zembrzuski. Warszawa 2000 s. 385-405.