Mirosław Kalinowski: Małe wspólnoty religijne Kościołem jutra?
Głównym zadaniem pastoralnym dzisiejszych parafii wydaje się być tworzenie dogodnych warunków do powstawania chrześcijańskich środowisk, w których chrześcijaństwo byłoby otwarcie akceptowane i wyrażane. W takim środowisku chrześcijanin znalazłby wsparcie dla swoich potrzeb życia Ewangelią. Wiadomo przecież, że przekonania, wartości i wzory zachowań są w dużej mierze formowane przez środowisko i dlatego człowiek potrzebuje chrześcijańskiego otoczenia, jeżeli ma żyć według zasad chrześcijańskich. Można postawić pytanie, czy obecne środowiska chrześcijańskie, jakimi są rodzina i parafia, spełniają takie zdania? Można krótko odpowiedzieć, że rodziny katolickie i parafie terytorialne nie spełniają w zadowalający sposób oczekiwań wierzących katolików. Na anonimowość, masowość, brak osobistych relacji, potrzebę akceptacji podobnego systemu wartości, odpowiedzi na wymagania Ewangelii i wiele innych zagadnień, które stawia współczesny katolik, może dobrze odpowiedzieć mała wspólnota religijna, chrześcijańskie środowisko, które pomaga w prowadzeniu życia chrześcijańskiego. Tylko takie otoczenie może przeciwdziałać wrażeniu osamotnienia w podążaniu w życiu codziennym drogą wartości chrześcijańskich. Im więcej takich środowisk będzie powstawać i aktywnie rozwijać się, tym większy będą miały wpływ na wzrost chrześcijaństwa i odnowę życia parafialnego. s.181
Należy dążyć do tego, aby przynajmniej jedno środowisko, z którym styka się współczesny człowiek, było środowiskiem chrześcijańskim. Rodzina może być dla wielu współczesnych katolików środowiskiem, w którym naucza się prawd religijnych i sprawuje kult Kościoła domowego. Dla wielu takim środowiskiem może być mała parafia, która może posiadać cechy wspólnoty. Jednak dla dużej liczby chrześcijan takim środowiskiem chrześcijańskim mogą być tylko małe wspólnoty religijne. s.182
Podkreślając znaczenie małych wspólnot religijnych, nie należy odnosić wrażenia krytyki parafii, przeciwnie - raczej pomoc w odnowie i właściwym jej usytuowaniu we wspólnocie lokalnej. Jeżeli życie religijne ma stać się bogatsze i bardziej wspólnotowe, nie należy być nieufnym w stosunku do ludzi, którzy wyróżniają się aktywnością apostols|ką. Powinno stworzyć się warunki ułatwiające działanie w duchu religijnym i unikać wpychania wspólnot religijnych w utarte schematy instytucji. Współczesne duszpasterstwo nie może mieć charakteru zachowawczego, statycznego, nastawionego na utrzymanie tylko tego, co jest. Dynamizm i misyjność to cechy, które warunkują doskonalsze wypełnienie posłannictwa Kościoła. Mimo negatywnych cech religijności, szczególnie w płaszczyźnie życia codziennego, obserwuje się duże zapotrzebowanie na wartości wspólnotowe o charakterze religijnym. s.183-184
M. Kalinowski: Małe wspólnoty religijne Kościołem jutra? W: Problemy współczesnego Kościoła. Red. M. Rusecki. Lublin 1997 s. 177-185.
