Rozmaitości teologiczne

Zadanie zbawcze wspólnoty kościelnej rozwija się w postaci świadectwa poprzez Słowo Boże (martyria), w postaci świadectwa przez sakramenty i liturgię (leiturgia) i wreszcie w postaci świadectwa poprzez braterstwo i posługę wzajemną w miłości (diakonia). W dokumentach soborowych na wszystkich płaszczyznach istnienia Kościoła (Kościół powszechny, Kościół partykularny i wspólnoty lokalne) przepowiadanie Słowa Bożego, sprawowanie liturgii i diakonia chrześcijańska zostały przedstawione jako funkcje podstawowe Kościoła i każdej wspólnoty eklezjalnej. Wszystkie funkcje są ze sobą zespolone, warunkują się wzajemnie i są zespolone w Duchu Świętym. Nie można ich rozdzielać przy określeniu natury wspólnoty chrześcijańskiej. Każda wspólnota religijna jest wspólnotą Słowa Bożego i Stołu Pańskiego, która realizuje na co dzień miłość Pana w służbie ludzi. s.107-108

Podstawowe funkcje Kościoła, niepodważone przez żaden proces przemian, czekają w każdym czasie na ich ożywienie. Ich realizacja stanowi naczelne zadanie każdej wspólnoty kościelnej. Zmierzają one bezpośrednio do osiągnięcia celów Kościoła. Dzięki nim Kościół staje się we wspólnotach kościelnych, zwłaszcza w parafii, rzeczywistością uchwytną i konkretną. s.109-110

Należy przemyśleć sposoby nauczania, aby zapewnić przyjęcie wiary w sytuacji wzrostu krytycyzmu i konkurencji na "rynku światopoglądowym". Mając na uwadze fakt, że w sytuacji Kościoła współczesnego spotyka się ludzi, którzy nie są otwarci na chrześcijaństwo, forma przepowiadania misyjnego okazuje się koniecznością. s.110

Odnowa funkcji nauczania wymaga, oprócz większego dowartościowania przepowiadania misyjnego, ukierunkowania nauczania na budowanie wspólnot religijnych, dowartościowanie katechizacji dorosłych, większe zaangażowanie laikatu i wychowanie do wyboru na "rynku światopoglądowym". s.111

Trzeba dowartościować rolę wspólnototwórczą liturgii oraz jej rolę jako szkoły wiary i drogi ewangelizacji. Potrzebne jest lepsze zrozumienie symboli, znaków i gestów religijnych. Pomoże to w ukazaniu wiernym liturgii jako zrozumiałej, autentycznej i jednoczącej wspólnotę religijną. Trzeba ugruntowywać przeżywanie wspólnotowe liturgii, wychowujące do wiary i życia chrześcijańskiego. s.111

Istnieje duży deficyt funkcji diakonii w stosunku do przepowiadania i liturgii, i to zarówno w teologii, jak i w praktyce kościelnej. Troska duszpasterzy o wierność i skuteczność przepowiadania jest większa niż zabiegi o realizację diakonii chrześcijańskiej w parafii. Podobnie zaangażowanie prezbiterów w sprawowanie liturgii jest głębsze, niż wierne i zgodne z Ewangelią realizowanie funkcji diakonii. s.111-112

Diakonia wyraża się w traktowaniu każdego urzędu w Kościele jako posługi dla innych przez pomoc drugim w potrzebie i inne dzieła miłości i apostolatu. Mówiąc, że władza w Kościele jest posługiwaniem, służbą Ludowi Bożemu, określamy sposób jej sprawowania. s.112

R. Kamiński: Wprowadzenie do teologii pastoralnej. Kraków [b.r.].