Jan Krucina: Cywilizacja techniczna a integralny rozwój człowieka
Nie rezygnując z wiekowych struktur i urządzeń duszpasterskich Kościoła w cywilizacji technicznej, która naruszyła więzy bliskości, sąsiedztwa, a nawet towarzyskości i ufności między ludźmi, w pracy parafialnej trzeba preferować małą komórkę jako instrument duszpasterski. Już choćby dlatego, że ludzie - szczególnie młodzież - odnajdują w niej osłonę swej duchowości, poczucie bezpieczeństwa przed zaborczością i anonimowością masy. Dialogi, które wytrawny duszpasterz umie przekształcać w spotkania, mogą stanowić przedłużenie przepowiadania we wszystkich jego formach i mogą służyć budzeniu przekonań religijnych, świadomości nadprzyrodzonej, podniecać nadzieję. Mała wspólnota - zawiązywana tym bardziej przez liturgię - stanowi skuteczne narzędzie ożywiania parafii - wspólnoty wspólnot. s.47
J. Krucina: Cywilizacja techniczna a integralny rozwój człowieka. W: Jakość życia. Człowiek wobec cywilizacji technicznej. Red. J. Krucina. Wrocław 1977 s. 27-49.
