Rozmaitości teologiczne

Parafia nie jest tylko punktem na mapie, wyznaczającym wiernym kościół, do którego mają uczęszczać. Sobór Watykański II przypomniał, że jej pierwszym obliczem jest wspólnota. - Parafia jest małą komórką wspólnoty kościelnej, w której realizuje się na co dzień misja Kościoła w stosunku do człowieka - tłumaczy bp Tadeusz Pieronek. - Mówiąc najprościej: to, czego człowiek potrzebuje od Boga i Kościoła, powinien znaleźć w parafii. Trudno jednak o jakąkolwiek wspólnotę w 30-tysięcznej parafii miejskiej, w której ludzie praktycznie się nie znają, a wiedza proboszcza o swoich "owieczkach" opiera się na kartotekach tworzonych przeważnie podczas kolędy. Odpowiedzią Soboru na te problemy jest idea parafii jako wspólnoty wspólnot. W praktyce polega to na tworzeniu jak największej liczby środowisk, w których ludzie mogą się poznawać, współpracować, podejmować zadania i inicjatywy. s.18

Wędrowcy trafiają tam, gdzie większe poczucie bliskości, gdzie godniej sprawowana liturgia i gdzie lepiej głoszone słowo Boże. Albo po prostu - fajniejszy ksiądz: jak zauważa o. Waldemar Aramowicz, na początek jest to ważniejsze od terytorialnej przynależności. Zwłaszcza, jeśli ktoś znalazł odpowiednią dla siebie wspólnotę, dobrze się w niej poczuł i na nowo odkrywa Boga, wiarę i chrześcijaństwo. s.18

Jak mówi bp Pieronek, należy pokazywać charyzmat parafii ponad strukturą. Dzisiejsze parafie nie zawsze stwarzają ludziom możliwości zaangażowania się u siebie, a zwłaszcza - nie pokazują wiernym, że właśnie tu i dla tej konkretnej wspólnoty powinni poświęcić się w pierwszej kolejności: - Nie zmienimy człowieka i jego stylu życia. Ludzie wrócą do swoich parafii, jeśli pokażemy im, czym tak naprawdę jest parafia. Ważne tylko, by to przekonanie nie było im narzucone, lecz dojrzało samo. s.18

M. Lubawski: Wędrówki ludu Bożego. Parafia: czas przełomu. „Tygodnik Powszechny” R. 2003 nr 36 (2826) s. 18.