Rozmaitości teologiczne

4° Ruch dla lepszego świata (Movimento per il mondo migliore).
Początek temu ruchowi dał włoski jezuita - o. Richardo Lombardi. Papież Pius XII zatwierdził stowarzyszenie już w 1954 r., a dwa lata później powstały "Ćwiczenia duchowe wspólnoty" jako podstawowe narzędzie pracy o. Lombardiego, oparte na podstawie "Exercitia Spiritualia" św. Ignacego Loyoli. Celem ruchu jest kształtowanie człowieka o nowej świadomości, zdolnego krytycznie ocenić rzeczywistość i przekształcić ją przez radykalną realizację ewangelicznego posłannictwa, co wymaga zrozumienia ludzkich dążeń i aktywności. Ruch, na drodze realizacji powyższego celu, stara się zachować następujące cechy:
- profetyzm rozumiany jako umiejętność odczytywania znaków czasu
- uniwersalizm jako podporządkowanie wszystkiego dobru Kościoła
- dążenie do jedności najpierw w łonie Kościoła partykularnego a następnie powszechnego
- świadomość względności i tymczasowości wszystkiego wobec Królestwa Bożego.
Centrala ruchu ma siedzibę w Rzymie i utrzymuje ścisłą łączność z grupami promotorów z różnych krajów. Pierwsze polskie kontakty z ruchem datują się od 1971 r., w wyniku czego powstała w 1978r. w Izabelinie pod Warszawą Polska Grupa Promotorów. Promotorzy, przy udziale dobranych i przeszkolonych współpracowników, tworzą poszczególne wspólnoty ruchu. Ruch zmierza zasadniczo do objęcia swoją ideą całych parafii. s. 95-96

W. Nowicki: Katolickie wspólnoty i ruchy religijne w Polsce współczesnej. „Ateneum Kapłańskie” T. 121: 1993 z. 1(506) s. 89-118.