Mając dziś do czynienia z wielością i różnorodnością kościelnych grup dziecięcych i młodzieżowych trzeba pamiętać o tym, że chodzi tu o całościową formację człowieka (a więc odnoszącą się do wszystkich sfer jego życia), w której nie ma miejsca na żadną jednostronność (np. nastawienie tylko na sensowne spędzanie wolnego czasu, wychowanie polityczne, społeczne czy kulturalne). W takich grupach idzie przede wszystkim o kształtowanie życia wiary, życia wiarą, życia z wiary, życia w wierze u poszczególnych członków grupy. Młodzi ludzie oczekują od duszpasterzy. liderów grup, że będą oni dla nich nie tylko nauczycielami, lecz przede wszystkim duchowymi przewodnikami i towarzyszami w drodze, którzy swoją wiarę traktują poważnie i według niej żyją. Należy wystrzegać się tu wszelkich nacisków i manipulacji. Osobiste świadectwo powinno być zawsze ważniejsze niż wszelkie nakłady finansowe, pomieszczenia, wyposażenia, wycieczki itd. s. 120
A. Kalbarczyk: Duchowość grup parafialnych. "Teologia Praktyczna" T. 4: 2003 s. 115-125.