Rozmaitości teologiczne

Na ile w Kościele polskim funkcjonuje świadomość Kościoła jako wspólnoty wspólnot? Czy istnieją autentyczne wspólnoty w naszych parafiach? Owszem, z socjologicznego punktu widzenia mamy w parafiach jakieś grupy dorosłych: chóry, bractwa, straże honorowe, kółka różańcowe - czy jednak pełnione przez nie funkcje usprawiedliwiają nazywanie ich wspólnotami? Kiedy w parafii są jakieś zadania do wykonania, duszpasterz nierzadko pozostaje osamotniony. Bezradność duszpasterzy widać szczególnie teraz, gdy próbuje się prowadzić katechezę sakramentalną dzieci i młodzieży w małych grupach w parafii. Kto ma je prowadzić i z jakich motywów - to pytanie często pozostaje bez odpowiedzi. s.54

Katecheza, jakiej u nas brak, winna - opierając się na Biblii, liturgii i praktykowanej miłości bliźniego - tworzyć żywe wspólnoty chrześcijańskie, zdolne do podjęcia misji głoszenia orędzia zbawczego w świecie. Jako podstawowy punkt odniesienia w tej działalności proponuje się Katechizm Kościoła Katolickiego, a w przyszłości także polski katechizm dla dorosłych, nad którym prace trwają. Po trzecie - dokumenty Kościoła wskazują na katechumenat jako wzór wszelkiej katechezy. Jest to sprawdzona szkoła formacji dorosłych w pierwszych wiekach Kościoła, która została na nowo przywołana przez Kościół w roku 1972. Wydany przez Kongregację Kultu Bożego dokument na temat przygotowania dorosłych do chrztu - "Obrzędy chrześcijańskiego wtajemniczenia dorosłych" - może być wzorcem dla katechezy stałej. Proponowana w nim katecheza wskazuje na dłuższy czas formacji, a poszczególne jej etapy zostały przedzielone nabożeństwami liturgicznymi. Przewiduje się więc okres wstępny - zakończony dopuszczeniem do formacji, następnie formację właściwą - zakończoną dopuszczeniem do sakramentów, potem etap modlitewnego przygotowania przed przyjęciem do sakramentu - zakończony jego przyjęciem, i etap mistagogii, czyli pogłębienia życia wiarą. Nie ma w tej chwili lepszej propozycji przygotowania dorosłych do sakramentu chrztu. Alternatywą jest zaproponowanie kandydatowi do tego sakramentu, aby przyswoił sobie wiedzę zawartą w katechizmie. Ten jednak model, który często funkcjonuje w Polsce, w oczywisty sposób nie rokuje nadziei na wychowanie dorosłego katechumena do samodzielności w wierze. s.55-56

E. Młyńska: W poszukiwaniu katechezy dorosłych. Więź R. 45: 2003 nr 12 (542) s. 49-57.