Pastoralno-socjologiczne implikacje projektu duszpasterskiego opracowane przez "Ruch
dla lepszego świata" na przykładzie parafii Garczegorze.
Do 1989 r. pieczę nad Ruchem sprawowali Jezuici, a w 1989 roku Jan Paweł II zatwierdził go jako samodzielne stowarzyszenie, w którym razem współdziałają kapłani, przedstawiciele zakonów i świeccy. s.5
Kryteria:
1. Odnowę parafii rozpoczyna się z wszystkimi ochrzczonymi. Zawsze należy do wszystkich kierować wezwanie. Trzeba ich wzywać systematycznie, od nich natomiast zależy czy zechcą posłuchać zaproszenia.
2. Iść w rytmie Ludu Bożego. Podchwycić znaki Bożego działania. Wejść w proces tego działania i proponować Ludowi to co może mu dopomóc we wzroście i dostosowane jest do jego wrażliwości. […]
3. Rozpocząć od ubogich, od ogromnej większości tych, którzy nie wiedzą, nie odpowiadają. To ubodzy powinni stać się głównymi wykonawcami projektu duszpasterskiego […]. Trzy fazy: - kerygma: pierwsze nawrócenie przez głoszenie i czyny pośrednie; - ewangelizacja: wyjaśnienie w świetle wiary podstawowych pytań człowieka; - katecheza: głębsze zrozumienie Kościoła. […]
4. Rozpoczynać od sytuacji w jakiej znajduje się parafia: - niczego nie niszczyć: co ma umrzeć, obumrze samą siłą procesu wzrostu, […].
5. Rozdzielić odpowiedzialność pomiędzy jak największą liczbę osób. […]
6. Proponowany proces jest: - powolny; […] - stopniowy; […] - wspólnotowy; […] - jest całościowy; […]
7. Skonstruować plan duszpasterski oparty nie na przeszłości ani narzucających się obecnie problemach, ale na przyszłości: - wyobrażanej, - upragnionej, - osiągalnej, - chcianej. s.19-21
1. Przejście od duszpasterstwa marginalizującego, które skierowane jest ku tym, którzy przychodzą do kościoła - do postawy ewangelicznej: iść z jedną wierną owieczką do 99 owiec, które się oddaliły. […]
2. Przejść od duszpasterstwa "dla" ludu do duszpasterstwa wynikającego z potrzeb Ludu. […]
3. Pozwolić, by nas ewangelizowali ubodzy. […]
4. Głęboki szacunek okazać każdej osobie. […]
5. Przejść od postawy bezpieczeństwa polegającej na współpracy z osobami uznanymi za kompetentne w pracy duszpasterskiej do postawy zaufania w dobrą wolę tych, którzy według naszego osądu nie są przygotowani, nie umieją. […]
6. Przejście od duszpasterstwa indywidualistycznego, oczekującego natychmiastowych rezultatów do duszpasterstwa: - całościowego, - wspólnotowego, - planowanego, - nastawionego na oczekiwanie Bożej godziny.
7. […] Przejście od postawy zniechęcenia czy od "znużonej nadziei" do wiary, że już "tu i teraz" może dopełniać się Plan Boży. s.21-23
Powyższe założenia można osiągnąć, gdy tak jak pierwsze wspólnoty uczynimy Wieczerzę Pańską centralnym momentem kultu. s.24
Następnym etapem projektu, który jest rozłożony do realizacji w czasie, jest odkrycie Pisma Świętego jako Słowo Boże. s.25
W historii Ruchu można wyróżnić trzy okresy: przedsoborowy, soborowy i posoborowy. Pierwszy etap to okres kształtowania się i wzrastania samoświadomości Grupy Promotorów, złożonej z najbliższych współpracowników ojca Lombardiego. Drugi etap historii Ruchu, to czasy Soboru. Trzeci - trwający, to okres wcielenia w życia postanowień Vaticanum II. s.35
Obecnie Ruch działa w 45 krajach świata. Poszczególne kraje mają własne Grupy Promotorów, a kontynenty swoich koordynatorów. Funkcję nadrzędną pełni Wieczernik, złożony z przedstawicieli krajowych Grupy Promotorów, którzy spotykają się co 4 lata. s.35
Jednym z zadań jest tworzenie lokalnych czyli na poziomie diecezji zespołów, mających na celu uwrażliwienie i pogłębiania świadomości konieczności odnowy Kościoła w inny niż dotąd to robiono sposób. s.43
Projekt duszpasterski dla parafii, które realizują założenia Ruchu dla Lepszego Świata, określa cele ogólne i bliższe, które muszą być zrealizowane w warunkach danej wspólnoty, gdzie realizacja rozłożona jest w czasie na wiele lat. Tak i w parafii Garczegorze wyróżniamy:
a) cel ogólny długoterminowy - parafia jest wspólnotą wspólnot,
b) cel ogólny średnioterminowy - parafia jest wspólnotą wiary,
c) cel ogólny krótkoterminowy - narodziny małych grup. s.51-52
M. Cieszkowska: Pastoralno-socjologiczne implikacje projektu duszpasterskiego opracowane przez "Ruch dla lepszego świata" na przykładzie parafii Garczegorze. Poznań; Koszalin 2000.