Sobór i nowy Kodeks kończą z dawną tendencją traktowania hierarchii jako Kościoła i przypisywania jej tylko funkcji czynnych w przeciwieństwie do laikatu zredukowanego do pasywności. W różnych dokumentach soborowych przewija się wciąż akcentowana mocno idea zintegrowania świeckich i kleru w jeden żywy organizm, jakim jest Kościół, przy równoczesnym zaakcentowaniu - co jest rzeczą jasną - różnorodności zadań. s. 29
Amaral Tarcisio Ariovaldo: Świeccy w nowym Kodeksie Prawa Kanonicznego. Communio R. 7: 1987 nr 3 s. 25–35.